Jako tradycyjne źródła energii cieplnej przyjmuje się takie metody postępowania, w których nie jest brane pod uwagę ewentualne negatywne oddziaływanie na środowisko.

Ciepło z elektrociepłowni
Ciepło z elektrociepłowni do budynku dostarczane jest rurociągami w postaci gorącej wody. Woda ta nie jest stosowana bezpośrednio do ogrzewania, lecz jej energia cieplna przekazywana jest do wewnętrznego obiegu grzewczego centralnego ogrzewania w wymienniku ciepła (rekuperatorze). W czasie przesyłu powstają duże straty ciepła (ogrzewana jest ziemia i atmosfera, a wykonanie instalacji przesyłowej wymaga wysokich nakładów, stąd mała popularność w budownictwie podmiejskim.

Wady i zalety:

  • bezobsługowość,
  • problemy z rozliczaniem zużytego ciepła (niedoskonałe metody podzielnikowe lub wręcz rozliczanie ryczałtem według
  • powierzchni mieszkania lub ilości zamieszkałych w nim osób),
  • wysoki koszt instalacji zasilającej,
  • niedostępność na żądanie w okresie przejściowym (do momentu włączenia wymiennika ciepła),
  • rozwiązanie nie wszędzie dostępne.

Ogrzewanie spalinowe
Ogrzewanie spalinowe polega na dostarczaniu ciepła uzyskanego w wyniku procesu spalania materiału zwanego paliwem. W tradycyjnych układach są to:

materiały stałe:

  • węgiel i jego pochodne
  • inne materiały palne (drewno, papier, odpady gospodarcze, itp.)

materiały gazowe:

  • gaz miejski
  • gaz ziemny
  • mieszanka gazów: propanu i butanu,
  • materiały ciekłe:
  • ropa naftowa lub olej opałowy.

Piec opalany węglem - izbowy
Piec węglowy w wykonaniu tradycyjnym - tzw. piec izbowy, pozostaje w wielu gospodarstwach domowych głównym źródłem energii cieplnej. Jest kłopotliwy w eksploatacji, ponieważ:

  • wymaga dostarczenia ciężkiego paliwa (często po schodach),
  • wymaga nadzoru podczas palenia i wygaszania,
  • po rozgrzaniu emituje dużo ciepła, które po zgaszeniu paleniska stopniowo się zmniejsza. Po wieczornym “napaleniu” rano w pomieszczeniu jest już zimno.
  • Piec taki zabudowany w kuchni służy jednocześnie do przygotowywania potraw.
  • Budową tradycyjnych piecy zajmuje się zdun.

Kocioł centralnego ogrzewania opalany węglem
Kocioł węglowy centralnego ogrzewania jest również kłopotliwy w ekesploatacji (ze względu na charakter materiału), ale posiada możliwość instalacji pewnych system/ów automatyki. Dodatkową zaletą jest możliwość pracy ciągłej oraz kumulacja energii w zbiorniku wodnym (który może posiadać alternatywną metodę podgrzewania - np. elektryczną). System ten łatwo można przystosować do nowoczesnych metod opalania materiałami niewęglowymi. Kocioł centralnego ogrzewania instaluje się w kotłowni.

Wady i zalety:

  • trudny w sterowaniu (kocioł tradycyjny)
  • konieczność wykonania instalacji CO (kocioł centralny),
  • konieczność stałego nadzoru człowieka,
  • bardzo kłopotliwy nośnik energii.

Kocioł centralnego ogrzewania opalany gazem
Od kotła węglowego różni go znacząco charakter opału, co pozwala w większym stopniu dokonać automatyzacji procesu spalania.

Wady i zalety:

  • konieczność wykonania instalacji CO,
  • łatwość sterowania,
  • czyste spaliny,
  • czysta kotłownia.
  • wysoka sprawność energetyczna (kotły kondensacyjne)
  • możliwa współpraca z systemem solarnym

Kominek
Pod koniec XX w. powróciła moda na kominki, które są efektownym elementem wystroju wnętrz. Nowoczesne kominki mają niewiele wspólnego z niskosprawnymi poprzednikami, posiadają:

  • zamykane palenisko (większa efektywność spalania i bezpieczeństwo) - niejednokrotnie z tzw. “zimną szybą”,
  • system odprowadzania ciepła (czasami z obiegiem wymuszonym), tak aby jak najmniej energii było oddawane do atmosfery razem ze spalinami.
  • system zabezpieczeń,
  • regulację płomienia.

Wady i zalety:

  • efektowny element wystroju,
  • konieczność częstego dodkładania paliwa,
  • kłopotliwy nośnik energii.

Ogrzewanie elektryczne 
Wady i zalety:

  • łatwość sterowania,
  • niskie koszty instalacji przyłącza,
  • wysoka sprawność,
  • duży koszt jednostkowy energii.